ترس از سخنرانی

ترس از سخنرانی

درس سوم

بسیاری از ما زمانی که در مذاکرات دو به دو قرار می گیریم به راختی از پس کار برمی آییم ولی زمانی که از ما میخواهند یک پروژه دانشجویی یا از طرح خودمان در سازمانی دفاع کنیم کافیست به جلوی جمع بیاییم، ناگهان با واکنش ناخودآگاه خودمان روبه رو می شویم این واکنش ها شامل تپش بالای قلب ، عرق سرد روی پیشانی و گشاد شدن مردمک چشم، خشک شدن آب دهان و تمایل بدن به جلو روبه رو می شویم. که این ها واکنش طبیعی بدن برای فرار از موقعیت خطر هستند . حال برای اطلاع بیشتر باید از کارکرد ساده مغز اطلاع داشته باشیم اگر مغز به دو بخش مغز قدیم (خزنده) و مغز جدید (نئوکورتکس) تقسیم بندی کنیم وقتی یک اتفاق در برابر ما رخ می دهد در ابتدا مغز قدیم کار را به مغز جدید و یادگیرنده می سپارد اگر مغز جدید روش حل اتفاق را بلد بود که انجام می دهد وگرنه این کار مجددا به همان بخش قدیم انتقال داده می شود تا مغز قدیم یکی از دو کاری که بلد است را انجام دهد یعنی یا بزند یا در برود که این فرایندها برای سبک شدن بدن و آماده فرار شدن اتفاق می افتند.(البته کارکرد مغز بسیار پیچیده است ولی برای درک همگانی آن بدین شکل ساده سازی صورت گرفته است) در زمان خطر مغز انسان آدرنالین به خون پمپاژ می کند و گردش خون بالا میرود مردمک چشم گشاد می شود تا دوربین آن قوی تر شود و احساس تعریق و خشکی دهان برای سبک تر شدن بدن برای فرار است. حال که با مکانیزم بدن و مغز آشنا شدیم برای ترس از سخنرانی چکار بکنیم؟ برای اینکه مغز ما متوجه شود که سخنرانی آسیبی به او و بدن ما نمیزند باید ناخودآگاه خود را گول بزنیم یعنی با تصویر سازی ذهنی و یا تمرین صحبت در جمع میتوانیم آهسته آهسته از میزان واکنش منفی مغز بکاهیم . پس بهترین کار اقدام کردن است در مقالات بعدی راه های دیگری برای جلوگیری از ترس از سخنرانی پیشنهاد می دهم.

آن چیزی که مرا نکشد قطعا قوی ترم می کند

صفحه کتاب هفت و نیم گام تا سخنرانی

معتقد هستم در تمام مراحل زندگی، اولین قدم و مهمترین قدم در موفقیت آن مراحل، داشتن فن بیان است.

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 2 =